Εξ Ομηρικής λογοτεχνίας ακόμη γνωστές, κυρίως για τον ρόλο τους στον φόνο της Κλυταιμνήστρας και στην τιμωρία του Ορέστη, οι Ερινύες ήταν θεότητες φέρουσες τον ρόλο επίκουρων οντοτήτων, φρουρών της συμπαρέδρου του Διός, της Δίκης. Ήτοι της εφαρμογής του δικαίου και των άγραφων νόμων. Μελανείμονες, οφιοπλόκαμες και αιματωπές, η απόκοσμη εμφάνιση τους αντανακλάται και στην δράση τους (ή το αντίστροφο), μιας και στα ώτα του ενόχου περιβομβεί ο δυσκέλαδος ύμνος τους, προκαλώντας έκσταση φρενών. Προάγγελος, κατά πολλούς, της εξέλιξης του ποινικού δικαίου η σύγκρουση τους με τον Απόλλωνα, δεδομένου ότι την δράση τους διαδέχεται ο Άρειος Πάγος. Πλέον εξευγενισμένες λατρεύονται ως Ευμενίδες εν ιερώ ιδρυθέν εκεί. Τρεις στον αριθμό, η Αληκτώ, η Μέγαιρα και η Τισιφόνη. Εδώ, μία προσωπογραφία με μελάνη από μέρους μου -φόρος τιμής- βασισμένη στο ομώνυμο γλυπτό του 2ου αιώνος, γνωστό και ως Medusa Ludovisi, ανακαλυφθέν το 1887 στον Κυρηνάλιο λόφο της Ρώμης.

Έργο με μελάνη