Ηρωικός ήδη από τον 8ο μήνα της ηλικίας του κατά την παράδοση, ο Ηρακλής των Θηβών αποτελεί τον κατ’ εξοχήν τύπο του Έλληνα -και όχι μόνο- ήρωα. Κανενός άλλου τα κατορθώματα δεν ήταν τόσο φημισμένα όσο οι άθλοι του και κανενός άλλου οι περιπέτειες δεν αποτέλεσαν θέμα τόσων πολλών μύθων. Υιός του Διός και της καλλίσφυρης Αλκμήνης, μαθαίνουμε στην Οδύσσεια πως μετά το πέρας της επίγειας σταδιοδρομίας του μετέβη στον Όλυμπο, ενώ το ‘’είδωλον’’ του παραμένει στον Άδη, καθιστώντας τον έτσι ‘’υπάρχοντα και στους δύο κόσμους ταυτοχρόνως’’. Ο Γάλλος μυθιστοριογράφος Anatol France, στο βιβλίο του Το Αμέθυστο Δαχτυλίδι (Le Collier de la reine), βάζει τον χαρακτήρα του, τον καθηγητή Bergeret, να δώσει μια ανθρώπινη διάσταση στον ήρωα μας, παρουσιάζοντας τον να βαδίζει στο μεταίχμιο μεταξύ ρώμης και ευαλώτητας. Όχι, ο Ηρακλής δεν αντιπροσωπεύει την άλογη δύναμη, άλλωστε όπως έλεγε, μεταξύ πολλών άλλων, ο Eugène Pottier, ‘’…ο Ηρακλής συμβόλιζε την πάσχουσα και μοχθούσα ανθρωπότητα’’. Εν τη προκειμένω, απεικονίζεται ο ήρωας μεσήλιξ, γενειοφόρος και ενδεδυμένος με πανοπλία εμπνευσμένη από εκείνη των Δενδρών, ακριβώς για να υπογραμμιστεί την ιστορική οπτική και την σχέση του με την περιοχή της Αργολίδας.

Εργο με μολύβι.