Στις ατελείωτες ακρογιαλιές και στα ομιχλώδη ορεινά μονοπάτια της Ελληνικής χερσονήσου, ζούνε πανάρχαιοι θρύλοι και μία φαντασμαγορική γενεαλογία ηρώων, με αιχμή του δόρατος…τον βρίαρο Ηρακλή φυσικά. Η εικών του, ενσαρκώνει την ανδρική ρώμη και το ηθικό κάλλος… εξου και ο, μεταξύ αρίφνητων άλλων, ρόλος του ως ο λύων τα δεσμά του Προμηθέως καθώς το επίμοχθο των άθλων του, τον εδραίωσε ως έναν ακατάλυτο υπερασπιστή της ανθρωπότητας. Στο πλαίσιο εξέλιξης του μύθου του, υπήρξε πληθωρικός ως προς την μαχητικότητα του αλλά και τα πάθη του, ατρόμητος -ενίοτε- ατάσθαλος, μαινόμενος και τελικά ‘’ευωχούμενος’’ με την Ήβη. Η μετάβαση από τον Hercules Primigenius στον Hercules Philosophicus, τον κατέστησε σύμβολο θριάμβου και τραγικότητας του ανθρωπίνου πεπρωμένου, διαρκώς προ οφθαλμών των πνευματωδών αλλά και απάντων των ανθρώπων αρχαιόθεν. Ένα πρότυπο-κόλαφος στην αδήριτη πραγματικότητα του σήμερα, δεδομένου ότι η κοινωνία μας καθεύδει υπό μανδραγόραν.

Έργο με μολύβι.