Ο θυμολέων Ηρακλής ανωφερίζει αγέρωχος και συνάρματος μία παράκτια ατραπό κάπου στο Ιόνιο Πέλαγος και την εν λόγω εικαστική σύνθεση του εκπολιτιστή ήρωα, συνοδεύεται από συρραφή αποσπασμάτων από το σύγγραμμα του Πλουτάρχου ‘’Βίοι Παράλληλοι: Θησέας’’:

‘’Ενώ ο Ηρακλής ήταν φιλοξενούμενος του Αϊδωνέα του Μολοσσού (αρχαίος βασιλιάς εν Ηπείρω), ο βασιλιάς του μίλησε για την περιπέτεια του Θησέα και του Πείρίθοντα. Ο Ηρακλής στενοχωρήθηκε πολύ για τον άδοξο θάνατο του ενός και για τον επικείμενο θάνατο του άλλου…(…). Το ταξίδι λοιπόν ήταν επικίνδυνο για τους ταξιδιώτες που ταξίδευαν από την Πελοπόννησο στην Αθήνα με τη στεριά και ο Πιτθέας, περιγράφοντας εκτενώς τον καθένα από τους τερατώδεις κακοποιούς, προσπάθησε να πείσει τον Θησέα να κάνει το ταξίδι του από τη θάλασσα. Εκείνος όμως, είχε από καιρό κρυφά συναρπαστεί από την ένδοξη ανδρεία του Ηρακλή και έκανε τον μεγαλύτερο απολογισμό για τον ήρωα αυτόν και ήταν ο πιο πρόθυμος ακροατής όσων έλεγαν τι είδους άνθρωπος ήταν…(…). Ο Θησέας εθαύμαζε την ανδρεία του Ηρακλή, μέχρι που τη νύχτα τα όνειρά του ήταν τα κατορθώματα του ήρωα και την ημέρα η θέρμη του τον παρακινούσε στον σκοπό του να πετύχει κάτι παρόμοιο.’’

Έργο με μολύβι.