Εκ των δυο κυριότερων πρωταγωνιστών των ομηρικών επών, ο κάλλιστος των είς Τροία στρατευσάντων Αχαιών, ταχύπους, ανδρείος, νέος και όμορφος και συνάμα υπερβολικός και βίαιος, με την Ιλιάδα να περιγράφει με τρόπο γλαφυρό την μάνητα του ήρωα. Η εν λόγω απεικόνιση, βασίστηκε στο εξέχον σύγχρονο γλυπτό του Ερνστ Γκούσταβ Χέρτερ του 1884. Δημιουργήθηκε κατόπιν παραγγελίας της αυτοκράτειρας της Αυστρίας Ελισάβετ για μια από τις γνωστότερες βασιλικές επαύλεις της Ευρώπης, το Αχίλλειον της Κέρκυρας. Ειρήσθω εν παρόδω, το γλυπτό αρχικώς είχε τοποθετηθεί στο θερινό ανάκτορο της αυτοκράτειρας, στην Βιέννη. Οφθαλμοφανές το μήνυμα, ο Αχιλλεύς δέχεται στην πτέρνα του το βέλος του Πάριδος, εξου και η φράση ''αχίλλειος πτέρνα'' αλλά και ο ιατρικός όρος ''αχίλλειος τένων'' (1693, Philip Verheyen, Corporis Humani Anatomia), δηλαδή ο τένων της πτέρνας. Δεδομένων και των χρονικών της Ηρωικής Εποχής των γεγονότων των ομηρικών επών, εκ των πραγμάτων προσέδωσα χροιά μυκηναϊκή στον ήρωα. Εν τοις πράγμασι, αυτό σημαίνει κερασφόρα, οδοντόφρακτη περικεφαλαία με μακρύ λοφίο, ολούθε σκεπασμένη με οδόντες αγριόχοιρου. Εννοείται και η ασπίς του είναι η χαρακτηριστική οκτώσχημη. Η άκρως δραματική σκηνοθεσία ωστόσο, δεν επέτρεψε την χρήση της κλασικής, βαριάς μυκηναϊκής πανοπλίας. Στόχος είναι μέσα από το γυμνικό ιδεώδες να ξεπηδήσει το αντίστοιχο αθλητικό και από εκεί το επικό, να εξιδανικευθεί η φυσική υπόσταση του Αχιλλέως και να μεταπηδήσει στον κόσμο του μύθου και εδώ. Άλλωστε, με εξαίρεση τον κλάδο της αρχιτεκτονικής, ο δημιουργός δικαιούται να μιμηθεί και να ξεπεράσει την (όποια εν τη προκειμένω) πραγματικότητα όπως έλεγε και ο αρχαίος παππούς μας, ο Αριστοτέλης. Ο Ρωμαίος συγγραφέας Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στην εγκυκλοπαιδική συλλογή του ''Φυσική Ιστορία'', αναφερόμενος στην τεχνοτροπία γλυπτικής Ελλήνων και Ρωμαίων, τονίζει πως η ''Ελληνική πρακτική'' ήταν, εν αντιθέσει με την Ρωμαϊκή, τα αγάλματα να είναι εντελώς γυμνά και μάλιστα δημοφιλείς έγιναν γυμνές μορφές που κρατούσαν δόρατα, βασισμένες σε πρότυπα Ελλήνων νεαρών ανδρών από τα γυμνάσια — οι λεγόμενες ''μορφές του Αχιλλέως". Ο θεματικός άξων της Ιλιάδος είναι η ''μῆνις''του Αχιλλέως, επί της οποίας δομούνται και τα χρονικά του Τρωικού Πολέμου, επιπλέον ο ακροατής/αναγνώστης εστιάζει στο πως θα εξελιχθεί η ''ιλιαδική βουλή'' του Διός. Όπερ σημαίνει πως ο Όμηρος ή οι του Ομήρου, δεν εξαντλείται/εξαντλούνται στην αφηγηματική περιπλοκότητα της Τρωικής σύρραξης, τακτική την οποία τονίζει επίσης ο Αριστοτέλης στην ''Ποιητική'' του.

Εργο με μελάνη